Spook ervaringen & Verhalen

 

 

 

Op deze pagina staan ervaringen en verhalen te lezen die mij toegezonden zijn door bezoekers en lezers van deze site. Voor de hele inhoud van deze pagina geld ook copyright©2001 het spookhuis. Alle rechten voorbehouden

Hebt u ook een dergelijke ervaring of verhaal en zou u het leuk vinden dit op deze site terug te zien?
Dan kunt u contact opnemen via het contact formulier met de webmaster van deze site.

 

 

 

 

Het verhaal van Ben en Sandra uit Z. Nederland.

 

Wij hebben al jaren zelf paranormale en spirituele ervaringen en zijn er de jaren dat we nu samen zijn best wel vaak mee bezig. We gaan dan ook geregeld naar paranormale avonden en beurzen.Nu is ons iets overkomen waar we jullie van mee willen laten genieten (of niet)

 

 

Het gebeurde plm in september 2004, ik had een zware hartoperatie voor de deur staan en maakte me best wel druk hierover.Over de dood en zo, jullie kennen dat misschien wel Nu op een avond in september lagen we in bed toen het gebeurde, ik zag de gezichten van mijn overleden ouders en ze zwaaiden naar mij.Het was zo duidelijk dat ik er helemaal stil van werd, ik bleef kijken en ze begonnen samen hun hoofd te schudden waar ik toen uit op maakte van " je komt nog niet ".Daarna verdwenen ze weer en ik bleef zwijgzaam liggen en vertelde daarna mijn vrouw wat ik gezien had. Ze vertelde dat zij ook vaker het gezicht van haar overleden oom in een foto zag en ook vaker het gevoel had dat er iets langs haar afging wat een koude zucht veroorzaakte.Door deze ervaringen zijn we dan op internet gaan zoeken of we hier meer informatie konden vinden.We vonden massa's foto's en verhalen, en zijn toen zelf eens in de foto's gedoken Hierbij kwamen wij foto's tegen van kerstmis 2003 waarop de achterdeur op staat en bij nader onderzoek bleek deze foto entiteiten te bevatten.Na ze vergroot te hebben herkende ik in één van de entiteiten mijn vader en mijn vrouw haar opa maar er waren er meer die we niet konden plaatsen Ik vondt dat ik die foto eens door iemand anders moest laten bekijken en kwam uit bij Het Spookhuis.Hier kwam ik in kontakt met Veronica en die wist mij te vertellen dat er minimaal 7 entiteiten op de foto aanwezig waren en dat zij vermoedde dat ons huis op een oud kerkhof stond of iets in die "geest".Ik heb haar daarop laten weten dat ons huis op een voormalig steenkoolterrein staat.Op haar aanraden ben ik dan in het gemeentearchief gedoken en er bleken daar ook de nodige ongevallen te hebben plaatsgevonden waaronder een mijnramp met meerdere doden.Ook haalde ik boeken uit de bieb om nog meer over ons dorp te weten te komen.Toen ik thuis een van de boeken open sloeg en blaaderde kwam ik uit op een pagina wat de mijnramp beschreef, viel er iets om bij de deur die ik eerder beschreef van de foto.Bij nader onderzoek bleek er niks te zijn gevallen. Er werd verder geen aandacht aan besteed, maar daar bleef het niet bij.Steeds vaker zagen wij schaduwschimmen of lichtschimmen.Ook dat we een keer met zijn allen in de keuken aanhet eten waren en we opeens een geluid hoorden alsof er gezegt werd "zwei" of "zwaai" wel stond de pc aan maar de luidsprekers stonden uit.En het duidelijkste wat ons liet weten dat we niet alleen waren was dat ik de keuken in liep en de tl-verlichting aanging. Ik dat dat het mijn vrouw was maar die stond nog in de woonkamer.Samen met Veronica hebben we het vermoeden dat ze nu weten dat ze opgemerkt zijn en laten ze steeds meer van zich merken.We zijn nu op zoek naar een goed medium om samen met ons de zielen naar het licht te brengen.

 

 

Opgestuurd door Rosie de Cordier.

  

 

Toen ik klein was had mijn oma een kat, Jimmy. Jimmy was al redelijk oud en stierf. Iedereen was natuurlijk droevig want Jimmy had reeds vele jaren een goed huisdier en een goede 'vriend' van mijn oma geweest. Op een middag zaten ik en mijn broertje te spelen toen oma opeens 'Jimmy!' riep. we waren geshcrokken en gingen kijken maar zagen jimmy nergens. Mijn oma weet zeker dat ze Jimmy heeft zien lopen en dat hij miauwde. Soms als ze aan het slapen was en ze werd wakker dacht ze dat jimmy op haar schoot lag wat in feite niet kon. Vele jaren zijn nu verstreken en over jimmy wordt er niet meer gepraat maar toen ik op jouw HET SPOOKHUIS terecht kwam dacht ik daar opeens terug aan. Ondertussen ziet mijn oma Jimmy niet meer in het huis rondlopen of dergelijke en dat doet mij denken aan het zinnetje: ik ben pas echt dood als jij mij vergeten bent. We dachten allemaal dat ze het haar maar inbeelde maar ik geloof dat ze Jimmy toen echt kon zien.

 

 

Ingezonden door Jeroen Jager.

 

heel wat jaartjes geleden (5 of 6) ging ik altijd s'nachts met mijn scooter op pad. Deed ik heel vaak, bijna elke nacht. Ik nam dan altijd wat lekkers te drinken mee. Net of je dan helemaal alleen op de wereld bent. Er was dus een nacht waarbij mijn drank dus op was. Ik naar de pomp gereden. Toen ik daarop bij de kassa stond, viel mijn blik opeens op een sleutelhanger. Een doodskop van vier of vijf gld (toen). Vond ik wel een leuk hebbedingetje. Ik die sleutelhanger erbij gekocht en aan mijn scooter sleutel gehangen.

 

Maar........   tot op een dag (ongeveer 3 maanden later). Hoe laat weet ik niet meer, kwam ik tot de conclusie dat ik mijn sleutelhanger, de doodskop, verloren had. Echt waar ik heb echt OVERAL!!! gezocht waar die had kunnen liggen. Maar nope helemaal nada niks. Geen sleutelhanger meer te vinden he. Al mijn kleding wat ik altijd droeg was vaak genoeg gewassen. Dus als het ergens in mijn kleding had gezeten, had dat ding toch boven water moeten komen. Mijn bomber-jack toen zat vol met gaten aan de binnenkant, en gaten in mijn zakken. Maar me jas had ik echt heel zorgvuldig nagevoeld. En zelfs de gaten waren eigenlijk helemaal niet zo groot als de doodskop zelf. Dus daar kon die ook al niet in zitten wat inderdaad het geval was. En mijn slaapkamer en de woonkamer en weet ik veel waar had ik ook cht grondig doorgespit. Maar weer zonder resultaten. Ik miste dat ding echt. Vond het wel een grappig dingetje, dus vandaar dat ik al die tijd aan het zoeken ben geweest.Ik heb een vaste maat waar ik altijd kom, vroeger toen die tijd ook al. En zelfs daar hebben we met zijn 2-en lopen zoeken. Maar zoveel spullen heeft hij niet, dus waren we gauw klaar met zoeken. En zijn huis is ook

 

altijd al netjes opgeruimd, dus.......   Maar ook dit zonder enige vind resultaten. Mijn klomp brak echt toen. Het enigste wat eigenlijk nog reste was, dat ik hem dan buiten verloren had. Kon gewoon niet anders. En daar geloof ik nu nog in hoor, dat ik hem gewoon buiten ben verloren, terwijl die op een andere pek tevoor schijn kwam (letterlijk). Want.............  enkele weken later, na de zoekacties, zat ik dus bij mijn maat t.v. te kijken. Een film. Een buurjongen van hem was er ook bij. Ik zat recht voor de t.v. op de bank, mijn maat rechts van me ernaast. En rechts schuin tegen over mij, zat

 

die buurjongen van hem , op de andere bank. We waren allemaal absoluut niet dronken of stoned. Ik blowde toen al heel lang niet meer dus. En we zaten misschien pas aan het tweede of derde biertje. Niet dronken of aangeschoten of geflipt dus. hahaha.

 

Maar........   we zaten met zijn drieëen heel spannend naar een horror film te kijken. Welke weet ik niet meer. Maar het was wel een horror film. En opeens....zag ik vlak voor me ogen wat naar beneen flitsen/vliegen/vallen. En kedeng rommeldebom maakte het geluid. Ik een blik naar de vloer geworpen, en echt waar daar dook mijn doodskop de sleutelanger in eens op. Echt verbazingwekkend gewoon. We zagen het alle 3

 

gebeuren. Ik had en heb er nog steeds geen woorden voor gewoon. Dat ding kwam dus echt LETTERLIJK uit de lucht vallen. Zomaar uit het niets. Boven mijn hoofd was er niets anders dan alleen plafond (vlak).Dus geen kast of een plant ofzo boven mijn hoofd waar het eventueel er uit of er af gerold had kunnen hebben. Hij dook gewoon uit het niets op en viel loodrecht voor mijn ogen zo naar beneden op de laminaten vloer. Ik snap er nog steeds niets van en vind het nog steeds heel vaag, terwijl ik juist kick op mysteries en de duivel. Maar wat is het verhaal nou hier achter?  Dat zou ik dus graag willen weten.

Ingezonder door Eef.

 

Waar gebeurd!!

 

 

Mijn buren worden al sinds 21-12-2005 lastig gevallen door stroom uitval. Er zijn diverse bedrijven bij geweest plus een hele peleton van de NUON niemand weet de oorzaak van het spontaan uitvallen van het elektra. Wat daar in huis gebeurd is theoretische niet mogelijk daar zijn alle geleerde mee eens en toch gebeurd het daar.Wij proberen met diverse video apparatuur het probleem te filmen, en alles mislukt.Vlak voordat de zekeringen eruit vallen stopt de camera ermee, film je op accu's dat klapt het stroom eruit als je de accu aan het verwisselen bent. Ook hebben we een bewakingscamera op een aggregaat gezet en zelf die word uitgeschakeld vlak voor dat de strrom in huis word uitgeschakeld. Nu is er vandaag een opnamen gemaakt van de groepenkast en vlak voordat de zekeringen eruit schoten word de camera verdraaid en weer terug gezet, oftewel je mag het niet filmen. En dit is door niemand in huis uitgevoerd rara hoe kan dit???? Deze beelden spreken voor zich ik heb met verbazing zitten te kijken, de tijd in beeld loopt exact op de seconde precies dus daar is niet mee gerotzooid.Speciaal apparatuur van de NUON worden 's nachts uitgeschakeld zodat metingen onmogelijk zijn. Deze mensen plus de monteurs zijn er helemaal ziek van dat ze het euvel niet kunnen achterhalen.Wij alle denken aan geesten, zover we het hebben kunnen achterhalen is er niemand dood gegaan op dat adres.Nu willen we met een nevel machine gaan werken en roekeloos foto's gaan maken in de hoop er iets op te zien is??heeft u ooit wel eens zoiets meegemaakt??

 

 

  

Met dank aan Eric.

 

Het was in de jaren 80 dat mijn vader zijn oog had laten vallen op een enorm huis buiten de stad. Het was een gigantische villa die al 3 jaar leeg stond en alles aan gedaan moest worden. Zelfs de voordeur lag eruit.....

 

Met mijn toenmalige vriendin ben ik naar het huis toe gewandeld met een herdershond die een politiehonden certificaat had. [destijds werkte ik in de beveiliging] Vanaf de bovenste etage hebben we het huis bekeken en zo alles afgewerkt naar beneden toe.Naar de kelder was een grote stenen trap van wel 3 meter breed die met een bocht naar beneden liep. Wij naar beneden....................daar aangekomen begon mijn herdershond te piepen en te trekken dat hij weg wou.Mijn hond was echt geen doetje en hij stond altijd zijn mannetje maar nu was veranderd in een angstige muis. Ook mijn vriendin en ik voelden ons echt onbehaaglijk en ik heb wel overal gekeken of er iets was dat het gedrag van mijn hond veroorzaakte maar er was niets te zien. De haren stonden overeind op onze armen en snel weg gegaan. Door de achterdeur zijn we het pand uitgelopen en toen we door de tuin naar het aangrenzend bos liepen voelden wij beiden de ogen in onze rug!!!!

  

Eind jaren 90 werkte ik als beveiligingsbeambte bij een asielzoekerscentrum in het zuiden van Limburg. [ik woonde toen nog in brabant] Het was een oud klooster. Nadat ik er een paar maal overdag gewerkt had begon ik aan mijn eerste nachtdienst. Ik merkte eerst wat toen ik een bepaald trappengedeelte betrad dat enorm kil was terwijl het een warme zomer was. Als ik boven liep, dan liep er iemand met me mee, ik voelde het en ik hoorde meer voetstappen als die van mijzelf.Ik was wel bang hoor en tegelijkertijd nieuwsgierig. Een paar nachten daarna zat ik met een oudere collega op dienst die heel serieus tegen mij begon van " Eric , je moet nu niet lachen , maar het kan zijn dat je wel eens het gevoel hebt dat niet alleen bent'' Ik moest wel lachen............maar meer omdat ik wist waar hij het over had. We hebben er over gesproken en hij vertelde dat er 2 collega's een paar maanden geleden zo bang waren geworden dat ze in hun auto's op de parkeerplaats hadden gewacht tot het licht werdt.Ze durfden niet meer naar binnen. Ook waren er asielzoekers die 's nachts van alles meemaakten. Wij kregen b.v telefoon uit een ruimte die afgesloten was en waar na controle echt niemand aanwezig was. Toch op de nummermelder stond het nummer van die ruimte. Het was ook geen oud nummer maar van een afdeling die elke dag in bedrijf was. Of televisies die aansprongen op het moment dat een kamer werd betreden. Behalve het gevoel dat ik nooit alleen was en kou op bepaalde stukken heb ik er verder niets meegemaakt.

 

momenteel voel ik ook wat op mijn slaapkamer maar ik moet eens kijken hoe ik dat moet verwoorden................

 

 

 

 

 

Met dank aan Goth.

 

Het begon in de boerderij in Drenthe. Ik was 5 jaar oud toen we daar kwamen te wonen. We hebben daar 5 jaar gewoond. Mijn moeder kreeg daar opnieuw bijbelstudie van Jehovah's Getuigen. Vlak daarop zat ze op een dag de keuken schoon te maken en stopte een cassettebandje met haar lievelingsmuziek in de speler. Maar ipv de muziek, hoorde ze alleen maar zeer enge onaardse stemmen. Ze dacht eerst dat ze er een vreemd bandje in had gestopt en keek. Het was echt haar muziek. Weer stopte ze het bandje erin en weer die stemmen.

Mijn moeder werd bang en maakte schoon zonder muziek. Die avond wil ze het bandje aan mijn vader laten luisteren en wat denk je? Staat haar muziek er ineens weer op.

Verdere ervaringen daar (weer van mijn moeder!): De lampen begonnen ineens te schudden....

Haar conclusie: de boerderij was ooit een kerk geweest met pastorie. Daardoor kreeg ze last (Jehovah's Getuigen denken dat hun geloof het goede is en de rest niet, dus dat dat geregeeert wordt door Satan de Duivel...)

Ik was 10, toen verhuisden we naar Overijssel. We kregen weer Jehovah's Getuigen aan de deur en weer nam mijn moeder bijbelstudie (en wij kinderen ook). In Overijssel kan ik me niet echt ervaringen bij ons thuis herinneren, alleen dat mijn moeder een mega-ruzie schopte met mijn vader omdat hij een wichelroedeloper in huis had gehaald. Dit was demonisch....
We hebben 2 jaar in Overijssel gewoond, toen verhuisden we naar Raalte.

Mijn moeder zag, op het moment dat de vorige bewoonster de spullen inpakte, dat zij allerlei occulte dingen inpakte. Wat precies weet ik niet, maar ze deed aan spiritisme. Toen begonnen de problemen pas goed!

Eerst hing er alleen een rare sfeer. Toen opeens hoorde ik mijn moeder vanaf de zolder roepen "B., B.!" Maar mijn moeder was aan het werk en kon helemaal niet in huis zijn! Ik vond het vreemd en heel eng (ik was toen 13).

Vervolgens is mijn 2 jaar jongere zusje op een nacht helemaal in paniek. Wat denk je? Er blijkt dat een van haar poppen (lievelingspop nog wel!) haar heeft proberen te wurgen. Mijn ouders geloofden haar niet, maar toen ze de volgende morgen beneden kwam had ze wel blauwe striemen om haar nek! Wij deelden een kamer (stapelbed) en ik heb helemaal niets gemerkt, ik heb er gewoon doorheen geslapen.... Ze heeft maandenlang bij mij in bed gelegen....

Vervolgens had ik een pop die je continu aankeek. Waar jij ook was, zij keek je zeer gemeen aan! Dit heb ik zelf gezien! Die pop ging de deur uit, want we werden er heel bang van. Maar ik had die pop van mijn oma gekregen en durfde hem niet weg te gooien (antiek ook nog), ze heeft hem teruggekregen....

Een gesprek met ouderlingen was het vervolg. Zij kwamen tot de conclusie dat het waarschijnlijk bij mij oma wegkwam, we moesten maar alles wat van mijn oma kwam, weggooien. En we hadden heel wat spullen staan! Mijn moeder gaat op een gegeven moment de zolder op en besluit om ook daar van alles in een vuilniszak te gooien. Ze stopt er een sjaal in en draait zich om om nog wat te pakken. Als ze bij de vuilniszak komt, ligt de sjaal buiten de vuilniszak. Verbaasd pakt ze het ding nog een keer op en stopt hem ditmaal heel bewust in de zak. Pakt vervolgens het andere ding, draait zich weer om naar de vuilniszak en wéér ligt die sjaal ernaast. Mijn moeder propt vervolgens de sjaal er weer in, legt een knoop in de vuilniszak en gaat weer naar de andere spullen. Ze komt weer terug en weer ligt die sjaal ernaast.....

Er gingen ook deurklinken op en neer terwijl er niemand was en ik hoorde heel vaak mijn moeder van zolder roepen als ze er niet was. Geen een van ons voelde zich prettig op zolder en de deur naar de zoldertrap moest ook dicht....

Toen kwam de dag dat ik voor school een werkstuk moest maken over new age. Ik nam van de schoolbieb een boek mee over spiritisme (en er stond een pentagram op het kaft). Mijn moeder en ik praatten er een maand of 2 later over en toen herinnerde ik me dat ik dat boek op mijn kamer had. Mijn moeder was woest! Het was mijn schuld dat wij al die demonen in huis hadden!
Zij naar boven en eiste dat boek op. We hebben echt elk boek in de hand gehad in de boekenkast, maar het boek zat er niet tussen. Een week later ineens wel....

Na 2 jaar zijn we verhuisd naar Almelo en waren we blij dat we uit dat spookhuis wegkonden....

 

Ik heb me vanaf het begin niet prettig gevoeld in mijn eigen kamer in Almelo. Waarom wist ik niet. Totdat we weer gingen verhuizen. Ik had een ingebouwd bed en die moest eruit. Ligt er een kerkblaadje van een psalmzang naast. Dat blaadje kreeg het natuurlijk op de kop. Nu weet ik wel beter natuurlijk, maar ik geloofde alles wat mijn ouders en de mensen van het geloof zeiden....

We kregen een groter huis in dezelfde wijk. Daar kan ik me niet echt wat spookachtigs herinneren.

Toen verhuisden we naar de camping (waar ik als enige van het gezin nog woon!).

Weer vanaf het begin dat we daar woonden, voelde ik me niet prettig in mijn slaapkamer. Het was net of ik de hele tijd werd aangestaard. Wat het is geweest, weet ik niet, maar dat er toen wat was, weet ik wel. Na een half jaar kreeg ik van mijn ouders samen met mijn oudste zusje (die 2 jaar jonger is) een caravan op de plek naast die van hen.

Daar voelde ik me een heel stuk beter! Niets geen last. Mijn ouders gingen vlak daarop scheiden en mijn moeder leerde op de paranormaalbeurs in Almelo een medium kennen.
Zij had verschillende gesprekken met die vrouw. Wel in haar caravan.

Totdat ze opeens tegen mij zei dat ze met die vrouw in mijn caravan ging zitten, omdat ze daar beter konden zitten. Ik verbood haar dat, omdat ik heel gevoelig ben voor die dingen en ik wilde er geen last van krijgen. Die dag kwam ik thuis van het werk en wie zie ik daar zitten? Juist, mijn moeder met die vrouw. Ik was woedend! Ik heb 3 weken lang niet kunnen slapen, wat ze daar hebben uitgespookt? Geen idee, ik weet wel dat ze aan het pendelen was, maar of het gewoon pendelen was of geesten-pendelen weet ik dus niet....

Een paar maanden later kreeg ik wat met mijn vriend en ik verhuisde al vrij snel naar de overkant (waar hij woonde). Daar zitten we nog steeds.

Ik heb na die tijd nooit last gehad. Wel ben ik af en toe dingen kwijt die ik ergens anders had neergelegd, volgens mij. Maar ik ga er niet van uit dat het bij mij spookt. Ik voel me nl vrij prettig in huis.

Mijn moeder ging na 2 jaar camping verhuizen, vanwege gezondheidsklachten. Daar kwam ze wéér in een spookhuis terecht. De vorige bewoonster had zelfmoord gepleegd en mijn zusje (nr 3 in lijn, we zijn in totaal met 4 zussen) zag regelmatig naast haar bed een vrouw in een rolstoel zitten. Dat blijkt achteraf die vrouw te zijn geweest. Ook zagen ze regelmatig een kind bij de trap. Er blijkt in datzelfde huis een kind van de trap te zijn gegooid (of dit waar is weet ik niet, maar dit werd rondverteld) die het niet heeft overleefd. Mijn moeder had regelmatig iemand in de slaapkamer rondlopen die ook vaak 's nachts op bed ging zitten (ze zag het matras naar beneden gedrukt gaan).

In februari vroegen ze of ik een week op hun honden wilde passen, omdat zij een week met vakantie zouden gaan. Geen probleem.... Maar ik had de hele week het gevoel dat ik niet alleen in dat huis was. Ik voelde me angstig en er hing een rotsfeer. En 's avonds werd er vanuit het slaapkamerraam van mijn moeder gestaard, zo'n gevoel had ik tenminste.

Na die week heb ik mijn moeder verteld van die week. Ze begreep precies wat ik bedoelde.

Maar vanaf dat moment was het mis als ik daar 's avonds langskwam en weer wegging. Er lifte iets of iemand mee op de achterbank naar mijn huis. Omdat ik vond dat het mijn moeders schuld was (zij was nl op een heel verkeerde manier bezig met occulte dingen in mijn ogen), stuurde ik ze weer terug en ik heb tegen mijn moeder gezegd dat zij ervoor moest zorgen dat die dingen of bij haar bleven of dat ze weggingen, maar als ik ze nog een keer meekreeg, dat ik niet meer bij haar zou komen!

Het ging een tijdje goed. Toen kwam ik daar een keer op visite en ik had het heel erg warm. Ze hadden nl de kachel hoogstaan, maar in combinatie met een dikke trui is dit niet echt fijn. Ik vroeg aan mijn zusje of ik even een t-shirt van mijn moeder kon lenen (was niet thuis, zou zo komen). Tuurlijk mocht dat.

Ik loop naar de slaapkamer van mijn moeder en zit daar een t-shirt uit te zoeken en ik voel ineens dat er iets in die kamer veranderd qua sfeer. Ik voel een heel boze en hatende sfeer achter me! Ik was heel snel weg en weer beneden. Mijn zusje heeft later mijn trui op moeten halen, ik durfde niet meer naar boven.

Mijn moeder beweert dat daar vroeger een kerhof is geweest. Buren van haar zien regelmatig een lijkkoets in de kamer verschijnen nl. Maar volgens kennissen van ons is daar nooit een kerkhof geweest.

Ze is na 2 jaar weer verhuisd en in het nieuwe huis had ze eerst geen last. Maar opeens stond er 's avonds iemand aan de deur (een geest) die binnengelaten wilde worden (volgens haar dan). Ik vind dit een beetje een te fantastisch verhaal eigenlijk en heb haar dat ook ronduit gezegd.